(Sorry folks, this time no English translation but the original newspaper column. I did add a quick drawing/movie in English to illustrate my reflections; made it in the plane last Monday)
Veel Nederlandse bedrijven zijn groot geworden door andere partijen over te nemen of hebben hun vleugels uitgeslagen door overgenomen te worden. Natuurlijk zien we bij de beurs bedrijven liever komen dan gaan, toch zeggen we altijd dat fusies en overnames onderdeel zijn van een normale cyclus. Daar kunnen we zelf over meepraten.
Er is hierover veel onrust. Terwijl er vanuit veel verschillende hoeken oplossingen worden aangedragen, waaronder recentelijk een genuanceerde brief van het ministerie van Economische Zaken aan de Tweede Kamer, lijkt het goed terug te gaan naar de essentie: wat is hier eigenlijk het probleem? Dat is niet de overname op zich. Overnames gebeuren vaak en overal, dat is geen nieuws. Het probleem ontstaat pas als er excessen gaan spelen binnen dit proces.
Ondernemingen vrezen dat aandeelhouders in sommige gevallen gericht zijn op de zeer korte termijn; er wordt door de bieder een goede premie genoemd, dat betekent een mooi en snel rendement, dus doen! Het risico daarbij is dat het lange termijn potentieel van een onderneming verstoord wordt door de korte termijn winstpropositie.
Om dit te voorkomen kun je als bestuur beschermingsmaatregelen optuigen. Ook kan een time-out van een jaar een oplossing bieden, zoals voorgesteld door de minister, mits die tijd echt gebruikt wordt om een bieding volledig te beoordelen. De concrete uitwerking moet zorgvuldig gebeuren en mag de Nederlandse bedrijven internationaal niet onaantrekkelijker maken. Zeker als we bedenken dat 80% van de aandeelhouders uit het buitenland komt.
Discussies over overnames worden snel vertroebeld door emoties. De vele stakeholders hebben vaak verschillende belangen, waardoor er diverse - vaak strijdige - oplossingen worden voorgesteld. Een overnamebod hoeft in de basis helemaal geen ‘probleem’ te zijn, zolang de kernvraag maar is wat op de lange termijn het beste is voor het bedrijf in termen van groei en rendement. Zijn er synergieën te behalen door de overname? Daarover moet een afgewogen en eerlijk besluit worden genomen. En ik hoop dus dat de discussie in de Tweede Kamer even genuanceerd is als de brief van de minister.
Een goed bestuur heeft een structureel plan voor de toekomst van een bedrijf. Het is de verantwoordelijkheid van het management te kijken of de potentiële overname in dit plan past. Dat betekent dat men ook de intenties van de overnemende partij goed moet begrijpen. Daarbij hoort een inventarisatie van de belangen van alle stakeholders. Een die gaat over de lange termijn van het bedrijf, losgetrokken van kortetermijnbelangen en emoties. Het management moet in staat gesteld worden om de opties te verkennen. Uiteindelijk moet dit transparant worden vertaald naar aandeelhouders zodat zij heldere keuzes kunnen maken. Dat is immers de kern van een beurs.
Maurice van Tilburg is ceo van Euronext Amsterdam
Originally published on LinkedIn. View original article.